آرامگاه پیامبران

ويرايش

 

براساس اسناد معتبر تاریخی، حدود ۳۳ مقبره پیامبران در ایران وجود دارد. ایران در طول تاریخ به دلیل داشتن اقتدار منطقه ای و نیز اعتقادات دینی همواره پذیرای ادیان و پیامبران الهی بوده است. یکی از مهم ترین دلایلی که باعث مهاجرت پیامبران به سرزمین ایران می شد، امنیت حاکم در ایران بود. با بررسی اسناد تاریخی، مهاجرت پیامبران به ایران در طی سال ها و دوره های مختلفی تاریخی و به دنبال ظلم و ستم پادشاهان سرزمین خودشان اتفاق افتاده است. یکی از این پادشاهان، بخت النصر، پادشاه بابل، بود. بخت النصر، پس از رسیدن به پادشاهی، به کشور یهودیه حمله کرد و آن جا را به تصرف خود درآورد و ساکنین این سرزمین که بیشترشان یهودی بودند به اسارت درآورد. اما با روی کار آمدن کوروش، پادشاه هخامنشی، بابل از تصرف بخت النصر درآمد و اسیران این سرزمین نیز آزاد شدند. به دنبال این اقدام کوروش، یهودیانی که فراری بودند، ایران را به عنوان سرزمین امن و آرام برای سکونت برگزیدند که این خود آغاز مهاجرت بسیاری از یهودیان و از جمله پیامبران آن دوران بود.
از آرامگاه پیامبران در ایران می توان: آرامگاه دانیال نبی، حیقوق نبی، قیدار نبی، اشموییل، حضرت یوشع، حضرت خالد بن سنان عبسی، شعیای نبی، حضرت حجی، حضرت مردخای، حضرت قادر، حضرت روبیل، حضرات سلام، سلوم، سهولى، القیا و سیم و لام را نام برد.
 

 

آرامگاه دانیال نبی (عدانیال نبی)

حضرت دانیال نبی(ع)، از جمله پیامبران بنی اسراییل در قرن هفتم قبل از میلاد است كه نسل ایشان به داوود پیامبر(ع) می رسد. ایشان كه دارای كتاب آسمانی است، در كودكی، پدر و مادر خود را از دست داد و زنی عابده پرورش و تربیت او را به عهده گرفت. دانیال نبی(ع) در زمان خود به خاطر داشتن هوش و استعداد فراوان توجه بزرگان و پادشاهان بسیاری را به خود جلب كرد.
حضرت دانیال(ع) در سال 655 قبل از میلاد همراه با اصحاب اش توسط «نبوكد نصر» پادشاه بابل كه محل حكومت اش در شوش بود، به اسارت گرفته شد. آن حضرت بعد از مدتی اقامت در شوش وفات یافت و در همان شهر دفن شد. آرامگاه دانیال نبی(ع)، در ساحل شرقی رودخانه شاوور و روبروی تپه ارگ قرار دارد . این زیارت گاه دارای دوحیاط است و بر روی گنبد مخروطی قرار دارد كه از نوع رایج گنبدهای منطقه است . دانیال به زبان عبری معنی «خدا حاكم من است» رادارد.

 

 

 

 

زیارتگاه حضرت خضر نبی (ع)

زیارتگاه خضر نبی (ع)  از زیارتگاه های استان قم  است که در قسمت جنوبی و در شش کیلومتری مرکز شهر قم بر بالای کوهی با ارتفاع تقریبی 1090 متر از سطح دریا واقع شده است. این کوه که ادامه رشته کوه زاگرس می باشد در کنار کوه برادران یا کوه نیایش و کوه سفید شهر قم قرار دارد. کوه به دلیل قرار گرفتن قدمگاه و زیارتگاه حضرت خضر (ع) مقدس است و به نام کوه خضر نبی (ع) معروف می باشد.

بر اساس اسناد تاریخی کوه خضر نبی (ع) از قدمتی هزار ساله برخوردار است. بر فراز این کوه غاری وجود داشته  که محل عبادت و نیایش حضرت خضر نبی ذکر شده است. امروزه این غار به مسجد کوچکی برای نیایش عارفان تبدیل گشته است. هرچند این کوه ارتفاع زیادی ندارد اما دارای سنگ های تیز، فراز و نشیب های خاصی می باشد. برای رسیدن به بالای کوه و مسجد باید بیش از 300 پله که توسط یکی از زائران برای ادای نذر خود ساخته شده، بالا رفت. بالای کوه از جنس سنگ خارا است به طوری که راه رفتن بر روی آن بسیار دشوار بود. در سال های اخیر سطح قله مسطح شده و جمعیت زیادی می توانند در بالای کوه اجتماع کنند. قسمت جنوبی قله پرتگاه است و دارای دره های پرشیب می باشد.

کوه خضر نبی (ع) حد فاصل قم و جمکران قرار دارد و حدود سه کیلومتر با جمکران فاصله دارد.

در روایت آمده است که: «این محل مامن بزرگانی مثل ملا صدرا فیلسوف و حکیم متاله و مرحوم شیخ مرتضی زاهدقمی برادر حاج شیخ عباس قمی خاتم المحدثین(ره) بوده است و در این اواخر مخصوصا مرحوم حاج شیخ جعفر مجتهدی که از علاقه مندان جدی به این مسجد بودند فراوان در آنجا ماوا می گرفتند و می توان گفت ایشان آخرین چله نشین این مسجد مقدس بودند.»

بالا