دریاچه های مصنوعی

ويرايش

 

دریاچه های مصنوعی هر چند با هدف ذخیره سازی آب، تولید برق و یا کنترل سیلاب، تغذیه سفره های آب زیرزمینی، احداث می شود اما ممکن است برای اهداف دیگری چون: ایجاد فضاهای توریستی، تفریحی، ورزشی، ماهیگیری، جلب توریست و گردشگر، کمک به رشد اقتصادی مناطق و نیز پاسخ به نیازهای طبیعت دوستی مردم ساخته شود.
به عقیده کارشناسان شهری و محیط زیست، ایجاد دریاچه های مصنوعی در کلان شهرها نه تنها به جذب گردشگران کمک می کند، بلکه می تواند تاثیر به سزایی در لطافت و تمیزی هوا داشته باشد و از آلودگی آن بکاهد. به باور این کارشناسان؛ ساخت دریاچه های مصنوعی موجب افزایش سرانه فضاهای سبز، به منظور تفریح و گردشگری می شود و می توان در این آبگیرهای مصنوعی موجودات آبزی پرورش داد که این عمل خود باعث ایجاد زمینه آشنایی مردم به ویژه کودکان با این نوع از گونه های جانوری می شود.

 

 

دریاچه چیتگردریاچه چیتگر

دریاچه چیتگر، بزرگترین دریاچه مصنوعی کشور است که در فضایی به مساحت حدود ۱۴۰ هکتار، در شمال پارک جنگلی چیتگر در محدوده شمال غرب تهران ساخته شده است. جنوب این دریاچه به آزادراه تهران- کرج، شمال آن به بزرگراه همت و شرق آن به بزرگراه آزادگان می رسد. بنابراین مسیر دسترسی آن بزرگراه های شهید خرازی، شهید حکیم و بزرگراه آزادگان می باشد و دارای هشت ورودی به ترتیب: سه ورودی در شمال دریاچه، سه ورودی در شرق و دو ورودی در غرب و شمال غرب آن است. تاریخ طرح ساخت این دریاچه به سال ۱۳۴۷ می رسد، اما با بروز برخی مشکلات و مسائل، ساخت آن به تعویق افتاد تا این که طرح ساخت دریاچه چیتگر در برنامه جامع دوم و سوم مطرح شد و بالاخره در سال ۸۹، عملیات اجرایی آن آغاز شد.
منبع اصلی تامین آب دریاچه چیتگر یعنی 80 درصد آن، رودخانه کن است که بند و حوضچه آبگیر آن در شمال شرق دهکده المپیک در رودخانه کن و کانال انتقال اب به دریاچه چیتگر است. رودخانه کن با طولی حدود ۳۳ کیلومتر، از کوه های توچال سرچشمه می گیرد و پس از عبور از تهران در جنوب تهران خشک می شود. به گفته کارشناسان مسایل محیط زیست؛ ایجاد دریاچه های مصنوعی علاوه بر این که می تواند جاذبه های بصری برای مخاطبان و شهروندان دلزده از آلودگی های هوا و ترافیک و مشکلات شهری باشد، می تواند به تغذیه سفره‌ آب‌های زیرزمینی، تلطیف هوای منطقه و حوزه غرب تهران و ایجاد آرامش‌روانی مردم با مشاهده مناظر زیبا، کمک کند.
 

 

دریاچه فشافویهدریاچه فشافویه
دریاچه فشافویه، با مساحتی حدود ۷ هکتار در جنوب تهران و در ۱۸ کیلومتری اتوبان تهران- قم در مسیر فرودگاه بین المللی امام خمینی (ره) واقع شده است. این دریاچه مصنوعی متعلق به منطقه شهرری و حسن آباد تهران است.
ساخت دریاچه مصنوعی فشافویه از سال ۱۳۸۵ آغاز شد و در سال ۱۳۸۶ دریاچه آماده بهره برداری شد. در ابتدا مردم با وسایل تفریحی همچون جت اسکی های شخصی خود از دریاچه استفاده می کردند. اما این شرایط مدت زمان طولانی طول نکشید و حدود یک سال بعد یعنی در اسفند سال ۱۳۸۷ شرکت آب اسکی فشافویه تاسیس شد و امکاناتی برای تفریحات آبی در دریاچه در فشافویه مستقر کرد. در حال حاضر دریاچه فشافویه دارای تمام امکانات تفریحی سواحل کیش، قشم، ترکیه و امارات است. از امکانات این دریاچه می توان: اسکی روی آب، جت اسکی با قدرت ۱۵۰۰ سی سی، قایق سواری با قایق های شاتل، دونات و بنانا، کایاک سواری، موتورهای چهارچرخ، پیست اتومبیل رانی، پینت بال، سوارکاری و تفریحات ورزشی و مهیج را نام برد.
دریاچه فشافویه در روزهای عادی هفته، روزانه پذیرای ۳۰۰ مراجعه کننده است. اما این تعداد در روزهای تعطیل و یا آخر هفته به ۱۵۰۰ نفر نیز می رسد. تفریح های موجود در این دریاچه فقط مختص فصل بهار و تابستان نمی شود بلکه در فصل پاییز و زمستان نیز دارای امکانات تفریحی مناسبی است و در این فصل باید از فضاهای سر پوشیده این مجموعه استفاده کرد.
 

بالا